| NeWTaRo's profile~ • ~ N e W T a R o ~ • ...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
November 18 เหงา~Lonely So.. Stressfulช่วงนี้เหงาจัง
รู้สึกโดดเดี่ยวเดียวดาย
ใครคนนั้นหายหน้าไปนาน
วันนี้ครบ1อาทิตย์พอดีที่ไมได้ติดต่อกัน
คิดถึงมาก
"ใจคิดถึงตรึงจิตพิศมัย ดวงฤทัยร่ำร้องเสียงซ้องแซ่ รักร้องเรียนเรียกร่ำจำรักแท้ ถึงใจแม้ม้วยหมายมลายเชิง"
แต่งเองนะนี่ ไม่รู้แต่งได้ไง
ไม่ค่อยอารมณ์บ่นเล่าอะไรให้ฟัง
ตั้งใจเอารูป"ก้อนมาให้ดูเท่านั้นเอง"
มันใหญ่หลายรูป
ลิงค์อัลบั้มไปดูละกัล
เซ็ง เหงา เบื่อ เครียด
~ • ~ N e W T a R o ~ • ~
November 02 Myositis Ossifican ภาค 3 - 4 - 5 และ จบตอน "Myositis Ossifican ที่ไม่ใช่ Myositis Ossifican "หลังจากที่ไม่ได้อัพมานานแสนนนนนนน นาน ก็เลยจะมาเล่าภาคต่อๆ พร้อมด้วยตอนจบหักมุม
--------------
ภาค 3
--
สรุปแล้วเราก็ไม่ได้ดมยาสลบ
กร๊ากโดนหมอกล่อม
หมอบอกว่าถ้าดมยาจะทำให้คลื่นไส้ อาเจียน กินไม่ลง
และยังSafeน้อยกว่าบล๊อคหลัง
เนื่องด้วยวันที่จะผ่าต้องอดอาหาร
ทำให้วิญญาณตะกละเข้าสิง(ก็มันหิวนินา- -)
เลยตามมีตามเกิด
นอนกุ้งขดแล้วจิ้มหลัง
ซักพักท่อนล่างขยับไม่ได้เลยไม่รุสึกอีกตะหาก
แต่ท่อนบนสั่นอย่างกับ จ้าวเข้า
จนหมอเอายากล่อมมาฉีดก็สงบขึ้นหน่อยแต่
><
ตาเห็นหูได้ยิน ปากพูดได้
โชคดีที่เค้าเอาคล้ายๆผ้ามาถมๆกั้นไม่ให้เห็นไม่งั้นช๊อคตาย- -
ก่อนผ่าก็จะเอาปลอกนิ้ววัดชีพจรสวม
ติดแผ่นวัดคลื่นหัวใจ
เอาท่อออกซิเจนสอดจมูก(ไม่ใช่เครื่องช่วยหายใจครอบปาก แต่เป็นท่อสายยางเล็กแยกปลาย พ่นลมฟู่ๆ)
ตอนเค้ากระเทาะไอก้อนออกมาอ่ะจะรู้สึกกึกๆหยองน่าดู><
จนเสร็จแล้วก็ได้แผลมา1แผลแถมด้วย ขวดเดนติดท่อติดตัว1ขวด(ไว้ถ่ายเลือดจากแผลผ่าตัดที่ตกค้าง)
เค้าก็จับเรามาไว้ที่ห้องพักฟื้น
ก็ใส่ปลอกนิ้วอีก แล้วก็เครื่องวัดความดัน แบบAuto
เป็นช่วงๆ(หลินฮุ้ย)ไป
ซักพักยาหมด ก็ต้องทึ่ง
ความเจ็บปวดพุ่งพล่าน
แงTwT
ตอนนอนอ่ะไม่เท่าไร่
ตอนเค้าจะย้ายนิวกลับไปห้องผู้ป่วยโคตรเลยอ่ะเค้าจะใช้
แผ่นกระดานสอดระหว่างเตียง
แล้วจับลาก
โคตรรรรรรร เจ็บอ่ะ
มาถึงห้องต่อมน้ำตาแตกกระจาย
มันเจ็บจริงๆนะตอนย้ายอ่ะ
T_T
ปรากฏว่าที่ยอมบล๊อคเพื่อกินกลายเป้นกินไม่ลงเลยทีนี้เจ็บจนไม่อยากกินไรละ
นอนก็ไม่หลับ
สุดท้าย....ต้องขอมอร์ฟีน- -
แล้วก็ค่อยๆๆๆๆหลับได้- -
-----------------------------------------------------------
ภาค 4
---
หลังจากนั้นมา
ช่วง3วันแรกก็ต้องขอมอร์ฟีน- -
เวลาขยับตัว เช็ดตัว เปลี่ยนผ้าปูที่นอน ทรมาณโคตรๆ
ผมก็ไม่ได้สระ- -แข็งเชียว
ทั้งเบื่อทั้งเปื่อย
ที่สำคัญคือมันไม่ขี้!!
แบบว่าไม่ปวดเลยอ่ะ
เพราะว่าลำไส้ไม่ขยับนอนเฉยๆ
เกือบโดนสวน - -
สุดท้ายก็ล่อยาระบายก่อน- -
ช่วงวันที่4เดินได้แต่เป๋ชิบ
แล้วไอสายเดนเนี่ย
สุดยอดตัวทำเจ็บเลย
เพราะสายมันจะไปเขี่ยๆข้างใน ทำให้เจ็บโคตร
หมอก็จะมาทำแผลให้ทุกวัน
ประมาณวันที่ 5 ก็เอาเดนออก
นอนครบอาทิตย์ก็ได้กลับบ้านพอดี ค่อยยังชั่ว
------------------------------------------
ภาค5
---
กลับมาอยูบ้านช่วงแรกๆก็ยังลำบากอยู่ดีต้องเช็ดตัวอีกด้วย
อาบน้ำไม่ได้โสโครกชิบ
แต่สปิริตสูงกลับบ้านได้3วันเลิกใช้ไม้เลยเดินสด(เป๋ๆ)
555+
ก็ผ่านพ้นไปเปิดเทอมวันแรกก็ไม่หยุด สปิริตสูงไปเลย555+
แต่ก็นะพอ่ก็ไปรับไปส่งอ่ะ(ขืนขึ้นรถใต้ดินนี้ไม่ไหว- -)
จนกระทั่งเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา(30/10)
ก็ไปตัดไหมมาละเจ็บ- -
X Ray กระดูกเชิงกราน แหว่งเลยง่ะO_o!!ไอก้อนนั่นมันดันเข้าไป- -
แต่หมอบอกว่าไม่ใช่ส่วนสำคัญที่รับน้ำหนักเลยไม่มีปัญหาไร แล้วก็บอกว่านานๆไปก็จะสร้างมาใหม่
เฮ้อโชคร้ายแสรดดดดดดดดดดดดดด
-----------------------
ตอนจบหักมุม
!!
หลังจากได้ผลตรวจจากLabมาแล้ว
มันไม่ใช่ Myositis Ossifican
!!เพราะการตรวจมันไม่ใช่ก้อนเนื้อเยื่อ
แต่มันคือถุงน้ำที่เป็นก้อนกระดูกหินปูน(แนวๆ Bone Seed)
ซึ่งหมอบอกว่า หาข้อมูลเกี่ยวกับโรคไม่เจอด้วย!!
แสรดดดดดดด กรุเป็นเหรี้ยไรวะเนี้ยยยย
แต่หมอแกยืนยันนั่งยันมาว่า ไม่ใช่มะเร็งชัวร์
หมอบอกว่าจะส่งรีพอตไป ฯเมกาอีกที ดูว่าcaseนี้มันเคยเกิดขึ้นหรือเปล่า
ฉานอาจเป้นรายแรกของโลกเชียวนะO_o!!
ถ้าเป็นจริงจะได้Nobelมั้ยเนี่ยกร๊ากกก
ให้ตายเถอะ!!
แล้วหาสาเหตุการเกิดไม่ได้ด้วยอ่ะ(เพราะโรคไม่ตรงกับที่คิดไว้ตอนแรก)
สรุปแล้ว!!!
มันอาจเกิดโดยไร้สาเหตุ ทำไงดีวันดีคืนดีมันเป็นอีกซวยตาย
เฮ้อโชคร้ายจริงๆเลยกรู
หมอนัดครั้งต่อไป 23 เมษาปีหน้าโน่น
ป่านโน้นคงรุแระล่ะบทสรุป
เหอๆ
รูปก็มีนะ แต่มันอยู่ โน้ตบุค
พอดีนี่ใช้PC >,<
วันวันหลังจะเอามาลงให้ชมกัน><
หยองๆ
วันนี้เมื่อยมือแระ
ไปดีก่า
บั๊บบายจ้า
~ • ~ N e W T a R o ~ • ~
|
|
|
